Intronizacja Najświętszego Serca Pana Jezusa w Wawrowie – relacja z dn. 04.03.2026

Dzieło Intronizacji Najświętszego Serca Pana Jezusa w Parafii św. Józefa Rzemieślnika  w Wawrowie

(Relacja) 

Intronizacja Najświętszego Serca Pana Jezusa jest wyraźną wolą samego Jezusa. Pan Jezus powiedział do Rozalii Celakówny: Dziecko, Maria Małgorzata dała wam poznać moje Serce, wy kształtujcie dusze na modłę mojego Serca. Intronizacja to nie tylko formułka zewnętrzna, ale ona ma się odbyć w każdej duszy. Ja chcę niepodzielnie panować w sercach ludzkich.

Posłuszni Chrystusowi podjęliśmy wyzwanie sprostania temu Dziełu w naszej Parafii. Ogromna w tym zasługa ks. Proboszcza Andrzeja Kołodziejczyka, który od chwili „kupienia” idei Intronizacji przed około dwoma laty, niestrudzenie dążył do sfinalizowania tegoż Dzieła. To on inspirował swoich parafian do modlitwy przed Najświętszym Sakramentem we wtorki w Wawrowie i w środy w Czechowie. Przez  około 100 tygodni modlitwy w tej intencji zanosiły osoby i z Wawrowa i z Czechowa. Były to zazwyczaj te same osoby, dla których kult Bożego Serca, Bożego Miłosierdzia i Bożej obecności w Najświętszym Sakramencie stał się stałym wyznacznikiem działań zmierzających do finalizacji Dzieła, które – także po dokonaniu Intronizacji w dniach 1-4 marca AD 2026 – wciąż trwa i wrasta w żywy organizm  Parafii, wrasta w każdego z nas, parafian, i zmierza do życia w jedności z Sercem Jezusa.

Wezwanie intronizacyjne z 2 marca bieżącego roku, odniesione do Intronizacji w życiu osobistym:

Jezu, jesteś Królem!
Jezu, jesteś moim Królem!
Daj, bym rozpoznał wolę Twoją, Panie!
Oto Jestem!

…stało się od tego dnia wezwaniem i wyznaniem serca każdego parafianina, który dokonał aktu Intronizacji Najświętszego Serca Pana Jezusa w swoim sercu!
I oby stało się  wezwaniem i wyznaniem serca każdego parafianina, które tego Aktu jeszcze nie dokonał. Który nie zna, a może i nie uznaje Jezusa za Króla i Pana, za Słowo, przez które wszystko się stało, „a bez (którego) nic się nie stało,  co się stało”. (J. 1,3)

            To był piękny czas wzrastania w wierze, że Bóg dotrzymuje swoich obietnic i wie – znając ludzkie serca – co jest im najbardziej potrzebne i pożyteczne. Bóg dotrzymuje swojego słowa! Bóg rozlewa  swoje  łaski  na  wierny  sobie  lud.  Zatem – i my bądźmy Mu wierni! Wytrwali w modlitwie! Nieskalani grzechami! Miłujący swoich bliźnich!
Do czasu dokonania Intronizacji we wszystkich trzech wymiarach (indywidualnym, rodzinnym i społecznym) dojrzewaliśmy przez 24 miesiące, ale to księdzu Proboszczowi dane było – po rozeznaniu duchowym – wskazać konkretny termin. I on tego dokonał na trzy tygodnie przed 1 marca AD 2026.

            Wtedy „się zakotłowało”; nastąpiła mobilizacja i akceleracja wszystkich działań koniecznych do podjęcia i sprostania wyzwaniu, jakim jest takie znaczące parafialne (i nie tylko) przedsięwzięcie.

Rozpisanie zadań i ról przypisanych poszczególnym osobom odpowiedzialnym za realizację zadania samo w sobie było niemałym wyzwaniem. Niemniej, wszystkie osoby, które zgłosiły akces do pomocy (przygotowanie banerów, druk ulotek, druk identyfikatorów, przygotowanie liturgii, w tym darów ofiarnych, modlitwy wiernych, czytań, podziękowań, zadań logistycznych, wysłania zaproszeń do innych Wspólnot Intronizacyjnych z terenu naszej Diecezji, wyznaczenie osoby fotografa, zakup i rozprowadzenie materiałów związanych z Intronizacją, a więc aktów Intronizacyjnych na wszystkich trzech poziomach wydarzenia, w tym obrazów Chrystusa Króla, wskazanie, zebranie i dotarcie osobiste do wszystkich członków grup intronizacyjnych, przygotowanie agape po zakończeniu uroczystości w środę, 4 marca, przygotowywanie posiłków dla kapłanów w czasie rekolekcji intronizacyjnych) stanęły na wysokości zadania i wypełniły swoje role celująco.

Wszystkim tym osobom, które trudno tu wymienić z imienia i nazwiska z powodu ich liczebności, Wawrowsko-Czechowska Wspólnota Intronizacyjna składa serdeczne BÓG ZAPŁAĆ!

Ja, piszący te słowa, wysuwając się przed szereg i korzystając z przywileju posiadania wpływu na słowo pisane, chciałbym (jednak) podziękować kilku osobom imiennie, licząc na to, że mój wybór nie urazi pozostałych osób, których udział jest także nie do przecenienia, ale których rola wykonawcza nie obarczona była zadaniami koordynującymi działania innych osób.

Dlatego pozwolę sobie podziękować szczególnie pani Małgorzacie Plust, panu Mariuszowi Leszczyńskiemu, a także pani Natalii Godlewskiej i Kołom Gospodyń Wiejskich z Czechowa i Wawrowa oraz paniom Jadwidze Filipiak i Elżbiecie Waldon, a nade wszystko Księdzu Proboszczowi Andrzejowi Kołodziejczykowi.
Szczególne słowa podziękowania należą się o. Waldemarowi Sojce CSSR, za wspaniałe rekolekcje intronizacyjne, ks. Biskupowi Pawłowi Sosze, za przewodniczenie liturgii Mszy świętej w dniu 4 marca, Wspólnotom Intronizacyjnym z Jenina, Ośna Lubuskiego, Sulechowa, Kostrzyna n. Odrą, a także ks. Janowi Pawlakowi z Parafii Podwyższenia Krzyża z Zielonej Góry, prekursorowi Dzieła Intronizacji w Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej, za uświetnienie swoją obecnością uroczystości środowej
oraz
władzom Gminy Santok w osobach pana Józefa Ludniewskiego, Wójta Gminy i pani Magdaleny Nowak, Zastępcy Wójta oraz Radnym Gminy, Sołtysom Wawrowa i Czechowa, odpowiednio panu Krzysztofowi Chrostkowi i pani Marii Wroniak, a także wszystkim 14 delegacjom, reprezentującym Wawrowską Parafię, które stanęły przed Panem i wyznały:

Jezu, jesteś Królem!
Jezu, jesteś moim Królem!
Daj, bym rozpoznał wolę Twoją, Panie!
Oto Jestem!