Pielgrzymka dziękczynna do sanktuarium Najświętszego Serca Jezusa w Paray-le-Monial
Od 13 do 18 października 2026 roku dziewięcioosobowa grupa z naszej parafii w Wawrowie uczestniczyła w pielgrzymce dziękczynnej do sanktuarium Najświętszego Serca Jezusa w Paray-le-Monial we Francji. Pielgrzymka była wyrazem wdzięczności za możliwość sprowadzenia relikwii św. Małgorzaty Marii Alacoque do naszej parafii, za ich peregrynację w domach rodzin, a także za marcową intronizację Najświętszego Serca Pana Jezusa we wspólnocie parafialnej. Był to czas modlitwy, odkrywania historii Kościoła, spotkań z ludźmi wiary oraz ponownego zgłębiania duchowego znaczenia kultu Najświętszego Śladami sługi Bożego ks. Franciszka Blachnickiego.
Carlsberg – Centrum Ruchu Światło -Życie
Pierwszym etapem naszej pielgrzymki był Dom Oazy w Carlsbergu, związany z dziełem sługi Bożego ks. Franciszka Blachnickiego. Zostaliśmy tam bardzo serdecznie przyjęci przez osoby kontynuujące jego duchowe i ewangelizacyjne dzieło. Uczestniczyliśmy we Mszy Świętej oraz poznaliśmy bliżej życie i działalność ks. Blachnickiego, zwłaszcza jego powojenne losy. Poruszono także temat śledztwa dotyczącego jego śmierci, która według ustaleń śledczych nastąpiła w wyniku otrucia. Była to okazja do refleksji nad dramatycznymi losami kapłana, który poświęcił życie formacji chrześcijan i odnowie Kościoła. Odwiedziliśmy także cmentarz, na którym początkowo spoczęło jego ciało, zanim przeniesiono je do Krościenka nad Dunajcem. Obecnie grób ks. Blachnickiego znajduje się w dolnym kościele parafialnym w Krościenku.
Paray-le-Monial – w sercu kultu Najświętszego Serca Jezusa. Ars-sur-Formans oraz Lyon
Następnie udaliśmy się do Paray-le-Monial, miejsca szczególnie ważnego dla Kościoła ze względu na objawienia Najświętszego Serca Pana Jezusa, których doświadczyła św. Małgorzata Maria Alacoque. Już od pierwszych chwil mogliśmy doświadczyć niezwykłej francuskiej gościnności. Przyjęła nas rodzina, której dom był pełen znaków religijnych, figurek świętych i przedmiotów przypominających o wierze. Panowała tam serdeczna, domowa atmosfera, dzięki której od razu poczuliśmy się jak u siebie. Święty Jan Maria Vianney i święta Paulina Jaricot – podczas pobytu odwiedziliśmy Ars-sur-Formans, miejscowość związaną z świętym Janem Marią Vianneyem, patronem proboszczów. Modliliśmy się w bazylice, gdzie spoczywa jego ciało. Szczególnym doświadczeniem była wspólna Msza Święta z pielgrzymami z Brazylii. Eucharystia została odprawiona w intencji naszego proboszcza. Odwiedziliśmy także Lyon i nawiedziliśmy kościół związany ze św. Pauliną Jaricot, inicjatorką Żywego Różańca. Mimo trudności z parkowaniem dotarliśmy do centrum i znaleźliśmy miejsce blisko świątyni. Kościół zachwycił nas połączeniem tradycji z nowoczesnością. Szczególne wrażenie zrobiła współczesna Droga Krzyżowa, pokazująca, że sztuka sakralna może przemawiać również współczesnym językiem, nie tracąc głębi. Dawne elementy wystroju współgrały z nowymi formami, tworząc żywą przestrzeń modlitwy, a nie muzeum. Katedra zrobiła na nas zupełnie inne wrażenie – majestatu, godności i historii. Szczególnie poruszyła nas główna nawa, kierująca wzrok ku ołtarzowi, oraz boczne kaplice pełne figur i obrazów, tworzące bogatą przestrzeń modlitwy. To doświadczenie pokazało nam różnorodność piękna, jakie przez wieki rozwijało się w Kościele. Uroczystości w sanktuarium Najświętszego Serca Pana Jezusa.
Odpust w Paray-Le-Monial
Szczególnym momentem pielgrzymki był piątek. Rozpoczęliśmy dzień od adoracji Najświętszego Sakramentu w kościele św. Jana, razem z pielgrzymami z Francji i Hiszpanii. Adorację prowadziła wspólnota Emmanuel. O godzinie 11.00 rozpoczęła się uroczysta Msza Święta. Szczególnie poruszyło nas zastosowanie pierwszej modlitwy eucharystycznej, czyli Kanonu Rzymskiego, odkrywanego dziś na nowo jako szczególnie uroczysta forma modlitwy Kościoła. We Mszy Świętej uczestniczyło wielu kapłanów. Modliliśmy się za Ojczyznę oraz w intencji intronizacji Najświętszego Serca Pana Jezusa w naszej parafii. Po Mszy Świętej wyruszyliśmy w procesji przez ogrody sanktuarium. Rozważaliśmy życie św. Małgorzaty Marii Alacoque, a szczególnym znakiem naszej modlitwy była obecność jej relikwii. Procesja rozpoczęła się z opóźnieniem, jednak nikt nie okazywał niecierpliwości. Nie było nerwowego spoglądania na zegarki ani niepokoju z powodu zmiany planu. Wszyscy spokojnie czekali, uczestnicząc w wydarzeniu zgodnie ze swoimi możliwościami. To pozornie drobne doświadczenie stało się dla nas ważną lekcją. Pielgrzymowanie nie polega przecież na realizowaniu napiętego harmonogramu, lecz na otwieraniu się na Boga, drugiego człowieka i łaskę chwili. Następnie uczestniczyliśmy w akcie zawierzenia i poświęcenia Najświętszemu Sercu Pana Jezusa. Modlitwa w swojej współczesnej formie była dla nas szczególnie piękna, prowadziła do osobistego zanurzenia się w miłości Serca Jezusowego i otwarcie się na działanie Ducha Świętego. Dzień zakończyliśmy udziałem w wieczornej adoracji, trwając do godziny 20.30.
Święty Klaudiusz La Colombière – duchowy przewodnik św. Małgorzaty Marii.
Ostatnim ważnym punktem naszego pobytu była poranna Msza Święta w kościele św. Klaudiusza La Colombière, duchowego opiekuna i kierownika św. Małgorzaty Marii Alacoque. Spotkaliśmy tam również pielgrzymów z diecezji świdnickiej. To miejsce stało się okazją do refleksji nad znaczeniem przewodnictwa duchowego. Święty Klaudiusz towarzyszył Małgorzacie w czasie, gdy doświadczała trudności, niezrozumienia i braku zaufania ze strony części otoczenia. Jego obecność, modlitwa i rozeznanie duchowe pomagały jej wytrwać w wierności Bogu i rozpoznawać otrzymywane natchnienia. Modliliśmy się przy jego grobie o potrzebne łaski dla naszych kierowników duchowych i spowiedników. Prosiliśmy, aby potrafili prowadzić powierzonych sobie ludzi drogami świętości, pomagać im rozpoznawać znaki Bożego działania i właściwie odczytywać Jego wezwania. Każdy człowiek potrzebuje czasem kogoś, kto będzie mu towarzyszył w wierze, zwłaszcza gdy pojawiają się trudności, wątpliwości i niezrozumienie. Pielgrzymka, która pozostawia pokój. Pielgrzymka do Paray-le-Mon ial była dla nas czym ś więcej niż odwied zeniem ważnych miejsc religijn ych. Stanowiła czas wdzięczności za wydarzenia, które dokona ły się w naszej parafii, oraz okazję do pogłębienia relacji z Najświętszym Sercem Jezusa. Spotkania z ludź mi wiary, wspól na modlit wa z pielgr zymami z różnych krajów, nawied zenie grob ów świętych i poznaw anie historii Kościoła uświadomiły nam, że wiara łączy pokolenia i narody.